Wet op de lijkbezorging

De Wet op de lijkbezorging (Wlb) regelt wat er moet gebeuren als iemand komt te overlijden. Zo zijn er regels gegeven omtrent de lijkschouw en over begraven en cremeren. Naast de wet is er ook nog een Besluit op de lijkbezorging en zijn er enkele ministeriële regelingen; deze vormen een gedetailleerde uitwerking van de wettelijke regels.  

De eerste nationale regelgeving over begraven - toen lijkbezorging genoemd – dateert uit 1856. In die tijd waren er nog niet zoveel departementen. De Wet op de lijkbezorging kwam toen onder Binnenlandse Zaken te vallen. De minister van Justitie en de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport zijn echter tweede respectievelijk derde ondertekenaar van de wet, en daarmee mede verantwoordelijk voor de uitvoering. Nu is staatssecretaris Bijleveld (BZK) coördinerend bewindspersoon.

In september 2008 is de wijziging van de Wet op de lijkbezorging door de Tweede Kamer behandeld en aanvaard. Daarbij is het wetsvoorstel als gevolg van amendementen opnieuw gewijzigd. Per 1 januari 2010 is de termijn voor begraven en cremeren verlengd naar zes werkdagen, is het mogelijk een particulier graf voor ten minste tien jaar uit te geven en kunnen er bij algemene maatregel van bestuur (AMvB) regels worden gesteld over het ruimen van graven.